FluentFiction - Irish

Renewed Ties at Aillte Mhothair: A Journey Back to Friendship

FluentFiction - Irish

13m 33sFebruary 4, 2026
Checking access...

Loading audio...

Renewed Ties at Aillte Mhothair: A Journey Back to Friendship

1x
0:000:00

Sign in for Premium Access

Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.

View Mode:
  • Bhí an ghaoth ag séideadh go láidir ar na hAillte Mhothair an lá sin.

    The wind was blowing strongly at the Aillte Mhothair that day.

  • Bhí spéartha liath anuas, agus bhí an fharraige ag bualadh na gcarraigeacha go fíochmhar thíos.

    Grey skies above, and the sea was fiercely crashing against the rocks below.

  • Bhí Niamh ag fanacht ag an imeall, a hata agus a scaif á choimeád go dlúth thart uirthi.

    Niamh was standing at the edge, holding her hat and scarf tightly around her.

  • Smaoinigh sí ar na blianta caite ón uair dheireanach a chonaic sí Cian.

    She thought of the years that had passed since she last saw Cian.

  • Ní fada go raibh Cian le feiceáil i bhfad i gcéin.

    Before long, Cian appeared in the distance.

  • Ag teacht i dtreo na n-aillte, bhí sé ag siúl go lúfar mar is gnách leis, a shúile lán le hiontas agus cuimhnigh.

    Approaching the cliffs, he was walking lively as usual, his eyes full of wonder and remembrance.

  • Cé gur glac an aimsir an áit timpeall orthu, bhí teas áirithe fós sa mhéid a bhí idir iad.

    Although the weather dominated the area around them, there was still a certain warmth between them.

  • "Niamh!" arsa Cian, a ghuth lán le háthas.

    "Niamh!" said Cian, his voice filled with joy.

  • "Tá sé iontach thú a fheiceáil arís!"

    "It's great to see you again!"

  • Chuir Niamh aoibh uirthi, ach bhí gruaim éigin fós ina súile.

    Niamh smiled, but there was still a certain gloom in her eyes.

  • "Cian," ar sise go ciúin, "cad a d'fhéadfadh linn déileáil leis an am atá caite sin?"

    "Cian," she said quietly, "what could we do to deal with those past times?"

  • Choinnigh sí an grianghraf dílis ina lámh.

    She held a dear photograph in her hand.

  • Thosaigh Cian ag breathnú ar an grianghraf in a lámha.

    Cian started looking at the photograph in her hands.

  • Bhí sé pictiúr den ghrúpa beag ina laethanta ollscoile, iad ag gáire agus sonas thar leathanaigh anseo.

    It was a picture of the small group from their college days, all laughing and happiness across those pages.

  • Bhuail smaointe teasa crógánta isteach uaidh.

    Brave, warm thoughts flooded in.

  • "Léiríonn an grianghraf sin cé muid a bhí," arsa Cian, agus é níos ciúine anois.

    "That photograph shows who we were," said Cian, now more quietly.

  • "Ach b'fhéidir go bhfuil am againn fós le bheith ann arís."

    "But maybe we still have time to be that again."

  • D'fhéach Niamh sé dhíreach.

    Niamh looked at him directly.

  • "Chaill muid an teagmháil," ar sise, ag iarraidh a bheith oscailte.

    "We lost touch," she said, trying to be open.

  • "Ach tá súil agam nach bhfuil ró-dhéanach."

    "But I hope it’s not too late."

  • D'fhan siad ann, na haillte ag tabhairt a n-ionraic as lámha lách na staire.

    They stayed there, the cliffs offering their honesty from the gentle hands of history.

  • Thosaigh siad ag caint faoi rudaí nár roinn siad roimhe seo.

    They began talking about things they hadn't shared before.

  • Chuir siad a gcoibhneas ar ais mórthimpeall orthu, ag tógáil bréaga ónár dtáillí ar ais i n-am.

    They surrounded themselves with their connections again, taking back stories from our payments in time.

  • Ag an deireadh, d'fhág siad na h-aillte le fonn nua.

    In the end, they left the cliffs with renewed eagerness.

  • Gheall siad na guthán a thabhairt ar ais níos minice, a nasc a athnuachan.

    They promised to call more often, to renew their connection.

  • Bhraith Niamh níos dearfaí, agus bhí a dtuigbheáil níos láidre.

    Niamh felt more hopeful, and their understanding was stronger.

  • Chomh siúd is idir Cian agus na haillte, bhí an caidreamh ann fós; níor mhaith uaidh na blianta, ní hamháin.

    Just as between Cian and the cliffs, the relationship remained; the years hadn't eroded it, not by a long shot.

  • Ag filleadh, bhí Niamh níos ullmhaithe chun aghaidh a thabhairt ar an todhchaí, a chaidrimh sean a choinneáil mar tháisléiriú an chómhthrog na haillte.

    Returning, Niamh was more prepared to face the future, to keep her old relationships as a testament to the steadfastness of the cliffs.

  • Bhí sí réidh chun céimeanna nua a ghlacadh, agus bhí an gealltanas leis an am atá caite tugtha.

    She was ready to take new steps, and the promise with the past was fulfilled.