Kış mevsiminin dinginliği, boğazın kenarındaki çay bahçesine huzur getiriyordu.

The tranquility of the winter season was bringing peace to the tea garden by the boğaz.

Suların üstünde usulca kayan vapurlar, İstanbul'un günlük hayatına melodik bir tempo katıyordu.

Ferries gliding gently over the waters added a melodic tempo to İstanbul's daily life.

Selin, boğazın mavi sularına bakarken, içindeki bir boşluğu dolduracak ilhamı arıyordu.

Selin was looking at the blue waters of the boğaz, searching for the inspiration that would fill an emptiness inside her.

O, sanat okuyan bir öğrenciydi.

She was an art student.

Yeni tablosu için bir ilham kaynağı bulmalıydı.

She needed to find a source of inspiration for her new painting.

Aynı çay bahçesinde bir başka masa; Mehmet'in yazar tıkanıklığı ile mücadele ettiği yerdi.

At another table in the same tea garden, it was the place where Mehmet was battling writer's block.

Kâğıda dökülmeyi bekleyen kelimeler bir türlü akmıyordu.

The words waiting to be put on paper just wouldn't flow.

Kalkıp biraz turlamak istedi.

He wanted to get up and take a stroll.

Belki hava almak iyi gelirdi.

Maybe getting some fresh air would do him good.

İkisi de aynı anda boğaza doğru eğildi.

They both leaned towards the boğaz at the same time.

Aynı vapuru izlemek istemişlerdi, farkında olmadan.

They wanted to watch the same ferry, unknowingly.

Birbirlerine çarptılar nazikçe.

They bumped into each other gently.

"Ah, pardon," dedi Selin.

"Oh, pardon me," said Selin.

Gülümsedi çekingen bir ifade ile.

She smiled with a shy expression.

"Boş verin, yollar tesadüfle dolu," dedi Mehmet hafifçe gülümseyerek.

"Don't worry about it, the roads are full of coincidences," Mehmet said with a slight smile.

Gözleri Selin’in elindeki not defterine takıldı.

His eyes caught on the notebook in Selin’s hand.

Meraklandı.

He became curious.

Selin bir an duraksadı, sonra defterini açıp eskiz yapmaya başladı.

Selin paused for a moment, then opened her notebook and started sketching.

Mehmet, yanaşarak neler çizdiğine baktı.

Mehmet leaned in to see what she was drawing.

"Neyi resmediyorsunuz?" diye sordu.

"What are you depicting?" he asked.

Bu soruyla başlayan sohbet, onları samimi bir sohbete taşıdı.

The conversation sparked by this question led them into a sincere chat.

Selin, boğaz sularına yansıyan şehir ışıklarını resmettiğini söyledi.

Selin said she was depicting the city lights reflected on the waters of the boğaz.

Mehmet ise İstanbul hakkında yeni bir hikaye yazmak istediğini ama ilham bulamadığını itiraf etti.

Mehmet, on the other hand, confessed he wanted to write a new story about İstanbul but hadn't found the inspiration.

Konuşmaları derinleştikçe, onların konuşmaları birbirlerinin aradığı ilhamı ateşledi.

As their conversations deepened, they ignited the inspiration each was seeking in the other.

Selin, Mehmet'in şehir hikayelerini kendi tablolarına yansıtmak istiyordu.

Selin wanted to reflect Mehmet's city stories in her paintings.

Mehmet de Selin'in şehir tasvirlerinden etkilenip, hikâyesine yeni bir yön vermek istedi.

Mehmet, influenced by Selin's depictions of the city, wanted to give his story a new direction.

Saatler geçti.

Hours passed.

Çay bahçesinde daha fazla zaman geçirmişlerdi.

They had spent more time in the tea garden.

Ama ikisi de o yerden mutlu ayrıldı.

But both left the place happy.

Ayrılmadan önce, Mehmet gülümseyerek "Yarın yine burada buluşalım mı?" dedi.

Before leaving, Mehmet smiled and said, "Shall we meet here again tomorrow?"

Selin, sıcak bir tebessümle "Tabii ki!" diye cevapladı.

Selin replied with a warm smile, "Of course!"

İçlerinde taşıdıkları kendi mücadeleleri, onları yeni bir yolculuğa çıkarmıştı.

The personal struggles they carried inside had set them on a new journey.

Birbirlerinde aradıklarını bulmuşlardı.

They had found what they were looking for in each other.

Artık ikisi de kalemdeki kilitleri açacak dostluğu bulmuşlardı.

Now, they had found the friendship to unlock the barriers of creativity.

Kışın soğuk esintisi bile onları durduramazdı.

Not even the cold breeze of winter could stop them.

Onlar için yeni bir başlangıç olmuştu, boğazın serin sularının ve vapur seslerinin eşliğinde.

For them, it was a new beginning, accompanied by the cool waters of the boğaz and the sounds of the ferries.